1'st Year Anniversary

Aslında birkaç gün önce kutlamam gerekirdi ama unuttum...

Herhalde ne zaman açtığını unutan bir ben varım:)

İşte şu günlerde blog açalı bir yılı doldurdum diyelim o zaman.

 İyiki adım atmışım, iyi ki burdayım...

Yazmak eskiden güzeldi ama şimdi daha da güzel oldu.

P.S: Biri de sevabına şu güzelim cupcaketen gönderse ne güzel olurdu ama:)))

Öğretmenler Günü

 Bizleri yetiştiren bugünlere getiren anne babalarımızın dışında en çok emeği geçen kişiler öğretmenlerimizdir. Ne yazıkki hak ettikleri değeri yeterince göremeseler de bizim kalplerimizde hala en değerli varlıklar..

Büyüsek de iş güç sahibi olsak da sizleri unutmadık.

Başta Canım Annem olmak üzere bütün öğretmenlerimizin öğretmenler günü kutlu olsun..

İzindeyiz ATA'M!!!

Bugün hepimize düşen ortak görev; ulusal değerlere, bilince, Cumhuriyet'e sahip çıkmak, Çanakkale'yi, Kurtuluş Savaşı'nı kazanan  ruhu korumak ve bu bilinci gelecek kuşaklara aktarmaktır. Türk Ulusu dili, kültürü, tarihi ve saygın kimliğiyle aydınlık yarınlara el ele güçlü biçimde yürüyecektir.

Sizler, yani yeni Türkiye'nin genç evlatları! Yorulsanız dahi beni takip edeceksiniz... Dinlenmemek üzere yürümeye karar verenler, asla ve asla yorulmazlar. Türk Gençliği gayeye, bizim yüksek idealimize durmadan, yorulmadan yürüyecektir.

Sana..

Yazdıklarımı hiç okumadın ya da bana belli etmedin. Zaten hep öyle değil misin şımarırım diye bana çoğu duygunu göstermezsin.  Ama bilirim ki seversin beni değil mi? Hala şaşırım biz iki zıt karakter bunca yıldır nasıl  birlikteyiz diye.. Sen deli dolu yerinde duramayan, bense huysuz bir cadı oldum hep.. Zaten hep bu huysuzluğum yüzümden herkes hep seni daha çok sevmedi mi? Sevdi ama kimse seni benim kadar çok sevmedi, sevemezde!! Ama o liseli kızken bu kadar huysuz değildim sanırım? Hayat mı yordu da ben bu kadar huysuzlaştım?  Bilinmez.. Ama bildiğim birşey var o da karlar altında elini tuttuğum ilk gün biliryordum seninle aynı yolda yürüyeceğimi... Acı tatlı ne çok şeyi paylaştık birlikte.. Birlikte çocuk olduk, birlikte büyüdük biz.. Hayata birlikte adım attık! Sen benim hep ilklerim oldun. On yıl oldu birlikteyiz, bugün de tam iki yıl oldu aynı yastığa baş koyuyoruz.. Umarım saçlarımıza ak düştüğünde de birbimize bu denli bağlı oluruz.. Aynı bu resimdeki gibi yaşlanmak dileğiyle bitanem..

Şeker Bayramı

 Şeker bayramı denilince akla tıka basa o leziz şekerlemeleri mideye indirmek gelirdi ilk aklımıza gelen. Mahalledeki arkadaşlarla yarış yapardık kim daha çok şeker toplayacak diye.. Bir poşet, yetmedi iki poşet, artık bir seneye yetecek kadar şekerlememiz vardı..Ama biz onları nedense üç günde bitirirdik:) Tabii karın ağrsı da cabası.. Artık şeker toplamaya kimse gelmiyor. Gelen çocuklarda şekerlemeleri beğenmeyip bir iki ısırık aldıkları şekerleri merdiven aralıklarına bırakıveriyorlar. Bekledikleri ya da istedikleri şeyler sanırım artık şekerleme değil.. Ne yazık.. Zamane çağı dedikleri bu sanırım, ya da biz böyle yetiştiriyoruz çocukları. Kim bilir..

Bugün eşimle birlikte bütün tanıdıklarımızın bayramını kutlamaya gittik. Ne yazıkki kendimi biraz öksüz gibi hissettim ki kendi ailemden herkes bayram tatili için bir yerlere gitmişlerdi.. Aslında mutlu olmam gerekir onlar adına ama işte insan bazen kalbine söz geçiremiyor:) Annem babam, babaannem,anneannem kimse mi kalmaz ya.. Neyse ki teyzem burdaydı anne yarısı derler ya:) Kendi çocukları da burda olmayınca daha bir sevindi kadıncağız bizi görünce..

Neyse efendim bu bayram benim için biraz buruk da olsa hepinize bu resimdeki gibi mutluluk dilerim..

NİCE MUTLU BAYRAMLARA..